Crack Hitler

Είναι εκείνες οι φορές που ένας δίσκος σε πιάνει απροετοίμαστο, λίγο επειδή δεν είχες ιδέα για τη μπάντα, λίγο γιατί ο ήχος δεν είναι αυτός που έχεις συνηθίσει. Θυμάμαι πριν κάποια χρόνια τους Postal Service, και τους αναφέρω σαν παράδειγμα γιατί ήταν η πρώτη μπάντα που σκέφτηκα όταν άκουσα τη μουσική των Future Islands μέσω του “In Evening Air”.

Σύμφωνα με το ίντερνετ παίζουν post-wave, κάτι ανάμεσα σε new wave και post punk, αλλά πραγματικά μου είναι πιο εύκολο να εξηγήσω πως λειτουργεί ο αλγόριθμος του google παρά το τι μπορεί να σημαίνουν αυτές οι κατηγορίες. Μερικές φορές αναρωτιέμαι ποιοι είναι αυτοί που δημιουργούν τα genres, οι ίδιες οι μπάντες, οι εταιρίες τους ή όσοι γράφουν για αυτές;

Αυτό που χαρακτηρίζει το δίσκο είναι η φωνή του Samuel T. Herring. Για κάποιους πιο κοντά στο είδος αυτό μπορεί τα synthesizers και το μπάσο να δημιουργούν όλη την ατμόσφαιρα, αλλά για κάποιον σαν εμένα που πριν το “In Evening Air” άκουγε το νέο album των Iron Maiden, ο κύριος Herring εντυπωσιάζει. Με τα φωνητικά του καταφέρνει ήσυχα ποπ τραγουδάκια να ακούγονται σαν ιστορίες παρακμής, ακούγεται σαν κάποιος πολύ θυμωμένος που είναι στο όριο να ξεσπάσει, αλλά δεν το κάνει ποτέ.

Το “An Apology” παρακάτω ίσως δεν είναι το καλύτερο τραγούδι του δίσκου, αλλά είναι το καλύτερο δείγμα του τι εννοώ με τα παραπάνω. Είναι το δεύτερο album τους και έχει κυκλοφορήσει από τον Μάιο, αλλά τον έμαθα / άκουσα με αφορμή την εμφάνιση της μπάντας στο Six D.O.G.S. στις 17 Οκτωβρίου. Από αυτά που διαβάζω σε ξένα site και από τις φωτογραφίες που βλέπω, οι εμφανίσεις τους είναι κάτι που αξίζει να δεις.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Tweet