Το πρώτο κύμα αντρίλας και τεστοστερόνης με χτύπησε κατάστηθα όταν άνοιξα τη πόρτα του Gagarin και αντίκρισα τους Vader επί σκηνής. Οι πολωνοί χωρίς μαλακίες είναι ένα από τα πρώτα death σχήματα με ιστορία που ξεκινάει πίσω στο 1983 μαζί με τους Possessed και τους Death. To τελευταίο τους άλμπουμ ‘Welcome to the Morbid Reich’ είναι από τις πιο βαρβάτες κυκλοφορίες της χρονιάς και η απόδοση τους λαιβ είναι υπεράνω κριτικής. Οι πολλές grind εξάρσεις τους είναι μετρημένες στο εκατοστό του χιλιοστού του μέτρου, τα λάθη είναι ανύπαρκτα και το δέσιμο μεταξύ τους είναι υποδειγματικό. Αυτό που δεν ήταν υποδειγματικό είναι η αντίδραση του κοινού.
Δε νομίζω να βρεθήκαμε στο Gagarin πάνω από 350 άτομα εκείνο το βράδυ και πίστευα ότι η έλλειψη ενθουσιασμού από το κόσμο ήταν λόγω του ότι όλοι περίμεναν τους Gorgoroth. Μέχρι που βγήκαν και αυτοί και τελικά μάλλον ο κόσμος ήταν σε καταστολή λόγω Κυριακής. Τόσο πολύ καπνό σε συναυλία δεν έχω ξαναδεί πάντως, ήταν σαν να είχα πάει σε βάλτο και κάποιος είχε στήσει ένα stage ανάμεσα στα νούφαρα.
O true blackmetal-ας πρέπει να είναι ψηλός και λιγνός σαν κυπαρίσσι που ρίχνει τη σκιά του πάνω σε 100 τάφους. Πρέπει να έχει μαλλούρα φουντωτή, nickname αυτοδημιούργητο και όχι από κάποιο μυθικό τέρας ή κάποια αρρώστια, πρέπει να έχει μπράτσα από ατσάλι, και βάψιμο που σε κάνει να αλλάζεις πεζοδρόμιο αν τον δεις να έρχεται από μακρυά. Στους Gorgoroth έχει επανέλθει ένας φίλος από τα παλιά, ο Pest, στον οποίο ο χρόνος δεν φέρθηκε καλά, και δεν έχει τίποτα από τα παραπάνω. Κοιλίτσα και καραφλίτσα στο δικό μου μάτι αυτόματα τον είχαν κατατάξει σε εκείνη την κατηγορία μεταλάδων που αρνούνται να κάτσουν στο πάγκο μιας παμπ και να πιουν μέχρι το συκώτι τους να γίνει τζελ και να βγει με ένα κατούρημα.
Γράφοντας αυτό, θυμήθηκα τον γκόμενο μιας κοπέλας που ήξερα, ο οποίος είχε ένα πρόβλημα στα εντόσθια, και κάποια μαλακία γινόταν με τη χώνεψη και αντί να πάνε προς τα πίσω οι άχρηστες ουσίες ερχόντουσαν μπροστά, και ο τύπος κατουρούσε κάτι πηχτό που προφανώς πονούσε και έτσουζε. True story, οπότε σκέφτηκα πως αν ο Pest ήθελε λίγο από το black metal credibility του πίσω, τέτοια θα έπρεπε να κάνει, να κατουράει τροφή, όχι να φωνάζει Satan και λοιπά ξεπερασμένα κλισέ. Ή η άλλη ιστορία, 100% αληθινή επίσης, όπου ένας φίλος έκανε σεξ, με προφυλακτικό, και αφού τελείωσε και πήγε σε κάποιο φωτεινό μέρος να το αφαιρέσει είδε πως το περιεχόμενό του αντί για άσπρο ήταν κόκκινο, αίμα κόκκινο. Τελικά δεν είχε κάτι σοβαρό, αλλά σκέψου πόσο black metal θα ήταν αν δεν φορούσε προφυλακτικό και τελείωνε οπουδήποτε αλλού. Τέτοια θα έπρεπε να κάνει ο Pest, και μετά να γράφει στίχους για αυτά, ας ξεπεράσουν κάποια στιγμή τα παγανιστικά και τα σατανιστικά, το black metal μπορεί να μιλήσει και για έρωτα και αγάπη, αν έχεις τις σωστές εμπειρίες.
Τα λέω όλα αυτά γιατί μου φάνηκε λίγο κουραστική η συναυλία, παρά το γεγονός πως είχαν περάσει μόλις 45 λεπτά. Βγήκα στο φουαγιέ του Gagarin, πήρα μια μπυρα και κοιτώντας από την οθόνη, συνειδητοποίησα το νούμερο ένα πρόβλημα της μπάντας. Δεν υπήρχε ατμόσφαιρα. Η κάπνα και τα κόκκινα φώτα φαντάζομαι πως ήθελαν να δημιουργήσουν μια ατμόσφαιρα κόλασης, αλλά το σαλόνι μου με τα μωβ μαξιλάρια και το χριστουγεννιάτικο δέντρο και την ασημένια εικόνα του Χριcτού πάνω από την τηλεόραση πιο τρομακτικό είναι. Η μπάντα χρειαζόταν strobe lights, ένα video από πίσω να δείχνει χοντράδες, δάδες με φωτιές, γουρουνοπούτσια καρφωμένα πάνω σε σάρισες, γυμνές σταυρωμένες γυναίκες και άντρες …
… υπήρχε ανάγκη για λίγο εφέ. Γιατί το μόνο που έβλεπα εγώ πάνω στη σκηνή, ήταν κάτι βαμένα κουρασμένα παλικάρια να κάνουν γκριμάτσες μίσους.
Μπορεί βέβαια να τους είχε κάτσει βαρύς ο γύρος που έφαγαν στα καμαρίνια.
D.R.I./Spike Cassidy
Ejekt Festival 2012
Sleep
The Last Drive
Middle Fingers High on Crack
Florence & The Machine
Morrissey
Noel Gallagher
A Whisper In The Noise
Adam Yauch
December 11th, 2011at 16:08(#)
Με τη δισκογραφία των Κάννιμπαλ Κορπς κάνεις παρέα;